Sözümüze  Karl Marks ın bir söü ilebaşlayalım.....

Zenginlik bir kutupta birikirken,yoksulluk,kölelik,cahillik,yabancılaşma ve manevi yozlaşmada öteki kutupta yani kendi ürününü sermaye biçiminde üreten sınıfın bulunduğu tarafta birikir. K. Marks

Marks'ın Hayatı:

Karl Marx (1818-1883), 1840larin devrimci kusagindandir. Berlin Üniversitesinde felsefe okudugu yillarda dönemin ögrenci hareketinde egemen olan Hegelci tarih felsefesini benimsedi (1836). Hegel (ölm. 1831), ayni üniversitede felsefe professörüydü.

Yani Marks ve Engels baslangiçta bir Hegelci idiler. Onlarin Hegelcilikten sosyalizme geçisi bir süreci aldi: Hegelcilik-Genç Hegelcilik (Bruno Bauercilik ve L. Feuerbachçilik)-Sosyalizm.

Hegelciler, 1836da biri sag, digeri sol iki kanada bölündüler. Bölünmenin ekseninde dine ve mesruiyetini dinden alan monarsiye karsi tavir sorunu vardi.

Marx, basini Bruno Bauerin çektigi sol kanada (Genç Hegelciler) taraf oldu. Onun ilk politik faaliyeti ateizme ve cumhuriyetçilige egilim gösteren bu hareketle birlikte baslar.

Engels (1820-1895) de ayni hareketle iliskiliydi.

1840larin basinda Genç Hegelcilerin en önde gelen teorisyeni Hegelin idealizmini, dini ve mutlakiyeti elestiren ve hümanizmi savunan Ludwig Feuerbachti. Felsefe ögrenimini tamamlayan ve kendisini felsefe tarihini arastirmaya veren K. Marx da bu siralarda Feuerbachla birlikteydi (1842). Feuerbachin materyalizmini Hegeln diyalektigi ile birlestirmeyi deniyordu.

1842�de Genç Hegelciler, Alman burjuvazisinin monarsi karsiti anayasaci (liberal) kanadiyla birlikte Köln�de Ren Gazetesini çikardilar. Bu gazeteye katkida bulunanlardan biri de Karl Marxti. Çok geçmeden onu gazetenin editörü olarak görüyoruz. Çesitli konularda basmakaleler yazan Marx, bu dönemde Hegel felsefesinin güncel olaylari açiklamakta ise yaramadigini fark eder.

Ren Gazetesinde yazan ve yazilari en çok yanki uyandiranlardan biri de Fransadaki sosyalist ve komünist fikirleri Almanyaya tanitmaya çalisan ve bir süre sonra Alman Sosyalizmi (Hakiki Sosyalizm) adi verilen hareketi kuracak olan Moses Hessti. Engelsi komünizme kazanan oydu.

Marx ve Engels, Fransadaki sosyalist ve komünist fikirlerle ilk kez Komünist Rabbi diye adlandirilan M. Hess araciligiyla ve bu dönemde tanistilar (1842). Hess, Almanyada Genç Hegelcilikten kopup komünizmi benimseyen ilk kisiydi. Hegel felsefesini ve Feuerbachin hümanizmini o tarihte bir Fransiz kavrami olan sinif mücadelesi fikriyle birlestirmeyi deniyordu.

1843te Ren Gazetesi yasaklandi.

Bu tarihten sonra Genç Hegelcilerin yollari ayrildi. Bruno Bauer ve arkadaslari radikal teorik tutumlarina ragmen politik faaliyetten uzak durdular. Moses Hess, K. Marx, F. Engels ve Arnold Ruge ise, elestiri silahini silahlarin elestirisine dönüstürmenin, baska deyisle teorik müdahaleden (elestiriden) pratik faaliyete geçmenin yollarini arastirdilar.

Fransaya yerlesen Marx, bu yillarda Fransiz siyaset teorisini (Fransiz sosyalizmini) ve burjuva toplumunu tahlil eden Ingiliz iktisatçilarini inceledi (1843-45). Marxin kapitalist toplumun karsitliklarinin çözüm yolu olarak sinif mücadelesi fikrine ve komünizme egilim göstermesi bu döneme rastlar. Moses Hess ve A. Ruge ile birlikte Pariste Fransiz-Alman Yilliklari� adli bir dergi çikartir (1844). Ilk kez bu dergidedir ki, proletaryadan sözeder ve proletarya ayaklanmasi için çagrida bulunur. Ama bu dergi bir süre sonra Ruge ve Marx arasindaki anlasmazliklar nedeniyle yayinina son verir.

1845ten itibaren Marx ve Engels, Hegelci tarih felsefesinden kopmaya basladilar. Bu kopusun ilk isareti 1845te ortaklasa kaleme aldiklari �Kutsal Aile: Bruno Bauer ve Hempalarina karsi baslikli eserleridir. Marx ve Engels�in ilk ortak eserleri olan bu kitap Genç Hegelci Bruna Bauer ve arkadaslarina karsi kaleme alinmis bir polemikti.

Fransa (Paris)dan kovulan Marx, çalismalarina Brükselde devam etti. Brüksel yillari (1845-47), ilk kez 1842de Kölndeki Ren Gazetesinde karsilasmis olan Marxla Engels arasinda yasam boyu sürecek bir isbirligini baslatti. Bu tarihten sonra ikisi birlikte yogun bir ortak çalismaya girdiler. Ekonomi-politik konusunda daha fazla arastirma yapmak üzere birlikte Ingiltereye seyahat ettiler.

Otuzüç Kurşun

1.

Bu dağ Mengene dağıdır

Tanyeri atanda Van'da

Bu dağ Nemrut yavrusudur

Tanyeri atanda Nemruda karşı

Bir yanın çığ tutar, Kafkas ufkudur

Bir yanın seccade Acem mülküdür

Doruklarda buzulların salkımı

Firari güvercinler su başlarında

Ve karaca sürüsü,

Keklik takımı...

Yiğitlik inkar gelinmez

Tek'e - tek doğüşte yenilmediler

Bin yıllardan bu yana, bura uşağı

Gel haberi nerden verek

Turna sürüsü değil bu

Gökte yıldız burcu değil

Otuzüç kurşunlu yürek

Otuzüç kan pınarı

Akmaz,

Göl olmuş bu dağda...

2.

Yokuşun dibinden bir tavşan kalktı

Sırtı alacakır

Karnı sütbeyaz

Garip, ikicanlı, bir dağ tavşanı

Yüreği ağzında öyle zavallı

Tövbeye getirir insanı

Tenhaydı, tenhaydı vakitler

Kusursuz, çırılçıplak bir şafaktı

Baktı otuzüçten biri

Karnında açlığın ağır boşluğu

Saç, sakal bir karış

Yakasında bit,

Baktı kolları vurulu,

Cehennem yürekli bir yiğit,

Bir garip tavşana,

Bir gerilere.

Düştü nazlı filintası aklına,

Yastığı altında küsmüş,

Düştü, Harran ovasından getirdiği tay

Perçemi mavi boncuklu,

Alnında akıtma

Üç topuğu ak,

Eşkini hovarda, kıvrak,

Doru, seglavi kısrağı.

Nasıl uçmuşlardı Hozat önünde!

Şimdi, böyle çaresiz ve bağlı,

Böyle arkasında bir soğuk namlu

Bulunmayaydı,

Sığınabilirdi yüceltilere...

Bu dağlar, kardeş dağlar, kadrini bilir,

Evvel Allah bu eller utandırmaz adamı,

Yanan cıgaranın külünü,

Güneşlerde çatal kıvılcımlanan

Engereğin dilini,

Ilk atımda uçuran

Usta elleri...

Bu gözler, bir kere bile faka basmadı

Çığ bekleyen boğazların kıyametini

Karlı, yumuşacık hıyanetini

Uçurumların,

Önceden bilen gözleri...

Çaresiz

Vurulacaktı,

Buyruk kesindi,

Gayrı gözlerini kör sürüngenler

Yüreğini leş kuşları yesindi...

3.

Vurulmuşum

Dağların kuytuluk bir boğazında

Vakitlerden bir sabah namazında

Yatarım

Kanlı, upuzun...

Vurulmuşum

Düşüm, gecelerden kara

Bir hayra yoranım çıkmaz

Canım alırlar ecelsiz

Sığdıramam kitaplara

Şifre buyurmuş bir paşa

Vurulmuşum hiç sorgusuz, yargısız

Kirvem, hallarımı aynı böyle yaz

Rivayet sanılır belki

Gül memeler değil

Domdom kurşunu

Paramparça ağzımdaki...

4.

Ölüm buyruğunu uyguladılar,

Mavi dağ dumanını

ve uyur-uyanık seher yelini

Kanlara buladılar.

Sonra oracıkta tüfek çattılar

Koynumuzu usul-usul yoklayıp

Aradılar.

Didik-didik ettiler

Kirmanşah dokuması al kuşağımı

Tespihimi, tabakamı alıp gittiler

Hepsi de armağandı Acemelinden...

Kirveyiz, kardeşiz, kanla bağlıyız

Karşıyaka köyleri, obalarıyla

Kız alıp vermişiz yüzyıllar boyu,

Komşuyuz yaka yakaya

Birbirine karışır tavuklarımız

Bilmezlikten değil,

Fıkaralıktan

Pasaporta ısınmamış içimiz

Budur katlimize sebep suçumuz,

Gayrı eşkiyaya çıkar adımız

Kaçakçıya

Soyguncuya

Hayına...

Kirvem hallarımı aynı böyle yaz

Rivayet sanılır belki

Gül memeler değil

Domdom kurşunu

Paramparça ağzımdaki...

5.

Vurun ulan,

Vurun,

Ben kolay ölmem.

Ocakta küllenmiş közüm,

Karnımda sözüm var

Haldan bilene.

Babam gözlerini verdi Urfa önünde

Üç de kardaşını

Üç nazlı selvi,

Ömrüne doymamış üç dağ parçası.

Burçlardan, tepelerden, minarelerden

Kirve, hısım, dağların çocukları

Fransız Kuşatmasına karşı koyanda

Bıyıkları yeni terlemiş daha

Benim küçük dayım Nazif

Yakışıklı,

Hafif,

İyi süvari

Vurun kardaş demiş

Namus günüdür

Ve şaha kaldırmış atını.

Kirvem hallarımı aynı böyle yaz

Rivayet sanılır belki

Gül memeler değil

Domdom kurşunu

Paramparça ağzımdaki...

Ahmet Arif